Ik roep al jaren dat ik niet aan goede voornemens doe, maar dit jaar heb ik toch een besluit genomen. Ik laat me niet meer gebruiken… 

VriendschapIk heb een visie over vriendschap. Het hoort van twee kanten te komen en je staat voor elkaar klaar op het moment dat de ander dat nodig heeft. Je doet natuurlijk vooral leuke dingen samen en kletst gezellig bij met koffie of aan de telefoon. Soms bel jij, soms bel ik…

Bij sommige mensen heb ik inmiddels een nieuw standpunt ingenomen. Als ik niet bel hoor ik helemaal niets meer. Nou, ik ga je echt niet meer achterna lopen of je svp met mij bevriend wilt zijn. Als jij het niet belangrijk vindt om eens uit jezelf te informeren hoe het met mij gaat, nou… dan zak er maar in.
Ik ben altijd bereid om je ergens mee te helpen, maar ik haat het als ik het gevoel krijg dat mensen van mij profiteren. Daar ben ik nu dus helemaal klaar mee!!!

Hetzelfde geldt overigens ook voor mensen die ik niet zo goed ken. Pak bijvoorbeeld deze blog. Er zijn mensen die al jaren braaf meelezen en reageren, zo leuk. Uiteraard lees ik ook altijd bij hen mee en laat ik ook een reactie achter. Daar doe je het tenslotte ook voor. Maar als ik ga merken dat ik alleen nog maar bij hen reageer en andersom niet. Tja, eenrichtingverkeer is NIET leuk, dus dan stop ik er ook maar mee.

Ik weet het, het klinkt misschien heel egoïstisch, maar ik vind het ook wel eens leuk dat er zonder dat ik er om vraag interesse in mij wordt getoond. De ‘vrienden’ en familieleden op wie bovenstaande van toepassing is zullen zich hier misschien wel in herkennen en ik hoop dat deze nu ook eens bij zichzelf te rade gaan. Ik weet in ieder geval nu wie ik wel en niet als goede vriend kan beschouwen. De mensen die ik nu echt nog als vrienden beschouw koester ik ten zeerste en hun vriendschappen zijn dan ook heel waardevol voor mij.

Wat is jullie standpunt hierin?

Groetjes-Serena-schuin-winter