30 Days Challenge

.:~Dag 30: Een laatste moment~:.

En dan de allerlaatste blog van de 30 Days Challenge. Ik ben eigenlijk wel blij dat ik er nu ‘vanaf’ ben. Nu kan ik zelf weer onderwerpen verzinnen om over te bloggen en kan ik mijn dagelijkse belevenissen weer vertellen.

Sommige lezers hebben naar aanleiding van de blogjes enkele vragen gesteld. Dit leek me een mooi blogje om die vragen allemaal te beantwoorden.

Dag 1: It’s me!!!

Fenny: Mag het , als politievrouw, gezien worden, je piercings en tatoeages?

Hier in het zuiden van het land doen ze daar niet zo moeilijk over. Nu is bij mij ook het grootste deel verborgen. De enige zichtbare piercing is mijn tongpiercing. De helft van de mensen valt dit niet eens op omdat ik er niet mee ‘speel’. En mijn enige zichtbare tatoeage zit aan de binnenzijde van mijn pols. Die zie je niet zo snel omdat die zijde van de arm meestal naar beneden gedraaid is.

Dag 4: Wat heb ik gegeten?

Harriët: Nooit van gehoord trouwens gebakken pastei.  Haal je dat bij de slager? Of is het typisch iets voor Limburg?

Ik moet eerlijk bekennen dat ik geen idee heb of iets typisch Limburgs is. Als jij er nooit van hebt gehoord zal dat inderdaad wel zo zijn. Hier is het in iedere supermarkt en uiteraard bij de slager verkrijgbaar.

Dag 16: Mijn eerste kus

Wendy: Zie je P. nog wel eens?

Nee, ik heb P. al zeker 15 jaar niet meer gezien. Ik vraag me af of ik hem nu überhaupt nog wel zou herkennen…

Dag 26: Mijn angsten

Harriët: Was het toen niet vreselijk donker ook? Of had je licht? Of maakt wel of geen licht je zelfs niet uit?

Het was na het sluiten de deksel inderdaad aardedonker in de die tunnel. De bedoeling was dat we alles op gevoel moesten doen. Ik en nog een paar hadden echter stiekem ons zaklampje niet ingeleverd en hebben ons dus gelukkig zelf kunnen voorzien van licht. Ik moet zeggen dat het ineens een stuk makkelijker wordt als er licht brandt…

Dag 27: Mijn favoriete plekje

Tina: Wat is je favoriete plek op de aardbol? En waar zou je nog eens heen willen?

Ik denk dat mijn favoriete plekje op deze aardbol ook gewoon mijn huisje blijft. Ik ben gewoon heel graag thuis…
Ik zou heel graag een keer naar de Verenigde Staten willen. Ik wil graag New York zien en eens meemaken hoe het is om in zo’n drukke stad te zijn.

.:~Dag 29: Mijn aspiraties~:.

Oh God… Dit is nu echt weer zo’n onderwerp. Ik ga er voor de laatste keer in deze challenge maar eens een lijstje tegenaan gooien.

Later ‘als ik groot ben’ wil ik:

  • promotie maken op mijn werk
  • een uitbouw aan mijn huis zetten
  • mijn garage afbreken en de tuin ‘opleuken’
  • een leuke partner vinden
  • een reis maken naar Amerika
  • mijn Italiaanse les weer oppakken en het vloeiend leren spreken
  • proberen om het bloggen toch regelmatig vol te houden

Morgen dan het allerlaatste blogje van deze challenge. Hierin ook alle antwoorden die jullie stelden in de voorgaande blogjes van deze challenge. Dus als jullie nog vragen hebben moeten jullie ze nu stellen!!!

.:~Dag 28: Dingen die ik mis~:.

Alweer zo’n wazig onderwerp. Wat bedoelen ze nu? Dingen die ik mis aan mezelf, dingen die ik mis van vroeger of dingen die ik kwijt ben? Ach ja, ik verzin wel weer iets…

Ik kan er eigenlijk heel kort over zijn. Ik mis mijn moeder. Er zijn in die 21 jaar al zoveel dingen gebeurd die je als meisje normaliter als eerste aan je moeder vertelt of die je samen met haar wilt doen. Ik zou zo graag nog eens met haar willen praten en alles vertellen wat er de afgelopen jaren met mij is gebeurd. Tuurlijk, ik weet dat dat niet kan, maar dat mis ik…

.:~Dag 27: Mijn favoriete plekje~:.

Een favoriet plekje… Iedereen heeft er wel eentje denk ik. Die plek waar je je lekker terug kunt trekken, even kunt hangen, of wat dan ook…

Mijn favoriete plekje is gewoon thuis. Ik vind het heerlijk om thuis te zijn en hier een beetje aan te tutten. Maar natuurlijk heb je in huis ook een echt favoriet plekje. Ik heb er eigenlijk 2. Mijne moge duidelijk zijn… Ik zit erg veel achter de computer. Ik heb een laptop, maar toch heeft deze gewoon een vast plekje. Hij staat voor het raam op de eethoek. Er zitten wat dingetjes op aangesloten en dan is het lastig om steeds met dat ding te slepen. En eerlijk is eerlijk, je zit gewoon makkelijker als je op een fatsoenlijke stoel achter dat ding zit. Ik heb dan ook een stoel van de eethoek boven gezet en zit nu in een grtote leren bureaustoel heerlijk. Voetjes op de stoel tegenover me en niemand die me iets doet.  Bovenstaande foto is al wat ouder en inmiddels zijn de boxjes en het zelfgemaaktje dockje vervangen door de stereo en originele dock.

Mijn andere favoriete plekje is mijn hoekje op de bank, helemaal nu het weer wat kouder begint te worden ‘s avonds. Lekker onder een dekentje weggedoken met een stel kussens voor de tv. Nu ik mijn iPad heb zit ik daar nog vaker omdat ik niet meer aan de tafel gebonden ben om een beetje te surfen en snel te kunnen twitteren. Heerlijk…

%d bloggers op de volgende wijze: