Zo, heb je nergens last van en zo ben je letterlijk onthand… Gisteren op school een ongelukje gehad waardoor ik nu in de kreukels lig.

Op school hebben we vaak praktijkoefeningen waarbij ook zelfverdediging aan bod komt. Gisteren hadden we ook zo’n oefening en werd ik ongelukkig door een klasgenoot tegen mijn rechterpols getrapt. Ik voelde direct dat het mis was. Ik kon geen vuist meer maken en de pijn schoot compleet door tot aan mijn elleboog. Na een tijdje gekoeld te hebben met een coldpack voor de zekerheid toch maar even naar de EHBO-post aan de overzijde van de school gelopen. De arts vertrouwde het niet helemaal en stuurde me toch door naar het ziekenhuis voor het maken van foto’s omdat hij bang was dat mijn pols mogelijk gebroken was.

Tja, en dan sta je midden in Eindhoven en bedenk je je dat ALS je pols inderdaad gebroken is je onmogelijk nog met je eigen auto naar huis kunt rijden. Wat nu?
Gelukkig kwamen er op dat moment drie collega’s uit het Heerlense ook de school uitgelopen die samen reden. Een van de collega’s was zo lief om samen met mij richting Heerlen te rijden. Ze heeft mijn auto toen op de carpoolplek gezet en mij hierna bij het ziekenhuis afgezet. Mijn auto stond dus in ieder geval al in het zuiden.

In het ziekenhuis was ik al vrij snel aan de beurt. Binnen 10 minuten zat ik al in de röntgenkamer om foto’s te maken. Dat was echter ook het enige dat snel gebeurde. Ik heb hierna nog ruim anderhalf uur in de wachtkamer zitten wachten op de uitslag. :???:

Toen de arts uiteindelijk bij me kwam bleek dat ik een klein scheurtje in het bot van mijn pols heb en een zogenaamd spiertrauma had opgelopen. Met andere woorden, zwaar gekneusd. Voorlopig mag ik dus zo rondwandelen…

Zwaar gekneusd en mini-scheurtje. Nu absolute rust...

Ik merk nu na een half dagje al hoe onthand je bent. Ik ben ook nog eens rechtshandig, dus veel dingen zijn ineens een stuk moeilijker. Typen van dit blogje gaat ook een stuk langzamer met 1 hand moet ik zeggen.

Helaas mag ik voorlopig niet autorijden. Tja, af en toe zul je toch eens moeten schakelen…

Vanmiddag had ik een afspraak bij een vriendin om mijn haren te laten knippen. Ze is nu zo lief om naar mij te komen en na het knippen ook even boodschapjes met me te gaan doen. Altijd fijn dat er mensen zijn die je willen helpen.

Douchen is nu natuurlijk ook een ramp, dus ik denk dat ik de komende dagen erg vaak bij mijn ouders in bad zal liggen. Iemand nog een tip hoe ik het beste mijn arm droog kan houden?

Tja, en nu heb ik dus onverwachts een paar daagjes ‘vakantie’. Eens even kijken of alles een beetje wil lukken met koken, huishouden enz. Heb al ontdekt dat stofzuigen met links prima gaat. Ik wil alleen nog steeds automatisch dingen met rechts doen, de pijnscheuten leren dat echter snel af!!!

Ach, heb ik dat ook eens meegemaakt…