jul 29 2007

Heel veel…

Zo, ik heb langzaam weer een beetje inspiratie en zin kunnen vinden om weer eens een blogje hier te posten. Ik heb in de tussentijd dan ook zoveel gedaan dat het bijna onmogelijk is om er een kort verhaaltje van te maken.

Iedereen heeft me ondertussen wel gevraagd hoe en wat er met mijn auto is gebeurd…
Op 20 juli was de bruiloft van Nicole en Misja. Uiteraard moest ik mee in de bruidsstoet. Helaas, die duurde voor mij maar 200 meter en toen knapte mijn distributieriem. Auto stond dus helemaal in België en was niet meer voor of achteruit te krijgen…

Op dat moment wist ik echter nog niet wat er aan de hand was en ik ben gewoon naar de bruiloft en het feest gegaan. ‘s Avonds nog maar eens teruggereden en toen bleek inderdaad dus de distributieriem over te zijn.

Inmiddels heb ik gelukkig bericht dat ik mijn auto dadelijk kan gaan halen bij de monteur. Jeetje, wat is een mens “gehandicapt” zo zonder auto…. Blij dat ik nog een motor heb en makkelijk op het werk kwam, maar grote boodschappen doen wordt ineens heel erg moeilijk…

Goed, inmiddels hebben we dus de bruiloft gehad, die ondanks het auto probleem best wel gezellig was. Jammer dat ik alleen dus een heel stuk van het feest gemist heb….

Buiten dat de bruiloft was, was ik die dag ook nog eens jarig…
De dag erna was Rob, een vriend van Chantal, samen met Chantal zo vriendelijk om met de autoambulance mijn auto in België op te halen. Zo lief, dan hoefde ik tenminste niet mijn bezoek voor mijn verjaardag af te zeggen.

Tja, en maandag is het lieve leventje op het werk weer begonnen. Goh, als je 5 minuten op het werk bent is het net alsof je niet weg bent geweest, je valt meteen weer in de waan van de dag…

Maar, na 1 dag gewerkt te hebben had ik meteen alweer een dagje vrij. Ik had met Chantal afgesproken om een dagje naar Attractiepark Slagharen te gaan waar Guido en Jolanda met de kids in een wigwam verbleven. Zo gezegd zo gedaan (eerst wel een fatsoenlijke auto moeten regelen) en de rit naar Slagharen ingezet na ons gigantisch verslapen te hebben…. Jeetje, 280 km is toch best wel een stukje…
Jammer van het weer, maar we hebben ons toch wel heel goed vermaakt. Het is duidelijk een park voor kleine kinderen, en het is ook niet zo heel erg groot, maar er staan toch nog wel een aantal atrracties die ook wij als volwassenen heel erg leuk vonden. Ik weet in ieder geval dat ik me tranen heb gelachen in de achtbaan. (Filmpje erna was ook erg leuk he Chantal???)
Verder stond er ook nog een “vrije val”…. Jezus, ik heb me ongeveer het hart achter de oren uitgepeuterd toen ik hier uitkwam, dat ging hard!!!! Maar wel cool, als je eenmaal van de schrik bekomen bent….

De rest van de week heb ik weer gewerkt en dit weekend lekker vrij.
Vrijdagavond hadden we het feestje van Vicky die vandaag (Lang zal ze leven, lang zal ze leven in de gloriaaaaa!!!!) 16 is geworden. Wederom erg gezellig!!! Ik heb me ook nog nuttig gemaakt en heb een tijdje achter de bar gestaan…

Gisteravond ook nog de verjaardag van opa die 80 is geworden en toen was het alweer zondag.
Het is hier zo’n slecht weer dat een leuk middagje uit er volgens mij niet in zit.

Dadelijk eerst maar eens mijn auto halen…

Gerelateerde posts:

1. Weg goed humeur….

Door Serena • Serena feest, Serena kiekt, Serena vertelt • 6