Zoals ik in het vorige blogje al schreef had ik het nieuwe boek van Karin Slaughter besteld op www.bol.com. Het was (gelukkig) sneller binnen dan verwacht en ik ben er meteen in begonnen toen ik zaterdagavond thuis kwam van het werk. Jeetje, 513 pagina’s dik… Uiteindelijk bleek dat een eitje te zijn, want het boek leest alweer weg als een tierelier. Het was weer ontzettend spannend!!! Lekker in de tuin, in bed, op de bank… Ieder vrij minuutje dat ik de laatste paar dagen had heb ik met mijn neus in het boek gezeten. Gisteravond had ik het al uit…

Na de gruweldaad die haar leven in Grant County totaal heeft verwoest, is Sara Linton naar Atlanta gevlucht. Ze is een nieuw leven begonnen en werkt in een ziekenhuis, waar op een dag een zwaar mishandelde vrouw met spoed wordt binnengebracht. Sara raakt in de ban van deze mysterieuze vrouw en gaat op onderzoek uit. Daarbij kruist ze het pad van Will Trent en Faith Mitchell die op de zaak zijn gezet. Ze vinden in de bossen rond Atlanta een ondergrondse martelkamer, die alle gruwelijkheden overtreft. Als er nog een vrouw verdwijnt, lijkt slechts een ding zeker, de martelaar geeft zich niet snel gewonnen…
Karin Slaughter laat drie onvergetelijke personages uit haar eerdere bestsellers samenkomen in deze zinderende race tegen de klok, in een duel met het onmenselijke.

Tja, ik ben verkocht… Ik heb inmiddels 3 boeken van Slaughter gelezen en ik wil ze nu echt allemaal lezen. Nu weet ik dat ik een beetje in de verkeerde volgorde begonnen ben. De serie over Sara Linton had ik beslist voor van voren af aan moeten lezen, maar ach, dan maar een beetje door elkaar….
Nu wil het geluk dat ik zondag bij Nicole was en deze ook nog een boek van Slaughter in de kast had staan, namelijk “Triptiek“. Mooi om vanavond op het bankje in te beginnen.

Het wordt nu dus wel weer tijd dat het beter weer wordt. Na 1 dag 16 °C en regen ben ik het alweer meer dan beu en mag van mij de zon wel weer gaan schijnen… Ik wil weer met een boek de tuin in!!!

Zondag dus inderdaad nog een middagje bij Nicole geweest en hier lekker (met uiteraard mijn boek) in de tuin gehangen. Lekker afgekoeld in het zwembad (nee, niet meer het kinderbadje) en gewoon lekker genoten. Tegen de avond begon het echter ineens te waaien en heeft het echt keihard geregend. 1 voordeel… Ik hoefde ’s avonds niet meer met de tuinslang door de tuin te rennen…

Gisteren was de allerlaatste Italiaanse les van dit schooljaar. Gewoon lekker bij Giusy thuis en we hebben er met zijn allen een gezellige avond van gemaakt. Ik weet nog niet of ik volgend jaar verder ga, ik zal eerst moeten kijken of het een beetje samen kan gaan met mijn vervolgopleiding. Anders neem ik maar even een sabbatical van de Italiaanse les…

Ondertussen ben ik al aan de tweede dag van mijn cursus bezig en zitten we dus al op de helft. Het zijn wel lange dagen hoor… Buiten dat je natuurlijk van 9 tot bijna 17 uur in het lokaal zit, zit je ook nog eens bijna 3 uur in de auto. Het vroege opstaan is me na 2 dagen al opgebroken en ik ben echt total loss, denk dus dat ik vanavond erg vroeg in bed zal liggen!!!