En dan de allerlaatste blog van de 30 Days Challenge. Ik ben eigenlijk wel blij dat ik er nu ‘vanaf’ ben. Nu kan ik zelf weer onderwerpen verzinnen om over te bloggen en kan ik mijn dagelijkse belevenissen weer vertellen.

Sommige lezers hebben naar aanleiding van de blogjes enkele vragen gesteld. Dit leek me een mooi blogje om die vragen allemaal te beantwoorden.

Dag 1: It’s me!!!

Fenny: Mag het , als politievrouw, gezien worden, je piercings en tatoeages?

Hier in het zuiden van het land doen ze daar niet zo moeilijk over. Nu is bij mij ook het grootste deel verborgen. De enige zichtbare piercing is mijn tongpiercing. De helft van de mensen valt dit niet eens op omdat ik er niet mee ‘speel’. En mijn enige zichtbare tatoeage zit aan de binnenzijde van mijn pols. Die zie je niet zo snel omdat die zijde van de arm meestal naar beneden gedraaid is.

Dag 4: Wat heb ik gegeten?

Harriët: Nooit van gehoord trouwens gebakken pastei.  Haal je dat bij de slager? Of is het typisch iets voor Limburg?

Ik moet eerlijk bekennen dat ik geen idee heb of iets typisch Limburgs is. Als jij er nooit van hebt gehoord zal dat inderdaad wel zo zijn. Hier is het in iedere supermarkt en uiteraard bij de slager verkrijgbaar.

Dag 16: Mijn eerste kus

Wendy: Zie je P. nog wel eens?

Nee, ik heb P. al zeker 15 jaar niet meer gezien. Ik vraag me af of ik hem nu überhaupt nog wel zou herkennen…

Dag 26: Mijn angsten

Harriët: Was het toen niet vreselijk donker ook? Of had je licht? Of maakt wel of geen licht je zelfs niet uit?

Het was na het sluiten de deksel inderdaad aardedonker in de die tunnel. De bedoeling was dat we alles op gevoel moesten doen. Ik en nog een paar hadden echter stiekem ons zaklampje niet ingeleverd en hebben ons dus gelukkig zelf kunnen voorzien van licht. Ik moet zeggen dat het ineens een stuk makkelijker wordt als er licht brandt…

Dag 27: Mijn favoriete plekje

Tina: Wat is je favoriete plek op de aardbol? En waar zou je nog eens heen willen?

Ik denk dat mijn favoriete plekje op deze aardbol ook gewoon mijn huisje blijft. Ik ben gewoon heel graag thuis…
Ik zou heel graag een keer naar de Verenigde Staten willen. Ik wil graag New York zien en eens meemaken hoe het is om in zo’n drukke stad te zijn.