Ik ben inmiddels al drie weken onderweg in de challenge. De tijd is echt omgevlogen en tot nu toe heeft het me nog niet heel veel moeite gekost om iedere dag braaf een blog te schrijven. Vandaag nogmaals een moment…

Dit ‘moment’ wil ik benutten om iedereen even te laten denken aan de mensen die hen dierbaar zijn. Denk aan de mensen die je dagelijks om je heen hebt, maar ook aan de mensen die ons zijn ontvallen. Steun je vrienden en familie op momenten dat zij je het hardst nodig hebben. Laat even iets van je horen als je al lang niet meer met een goede vriend of vriendin gesproken hebt. Het feit dat iemand even aan je denkt kan een moment van vreugde opleveren…

Eigenlijk is dit alweer een ontzettend saai blogje, dus dat hoeven jullie niet te vermelden (Toch Ellis? ;-)). Sommige onderwerpen van deze challenge zijn nou eenmaal niet echt aan mij besteed. Ach ja, jullie komen in ieder geval steeds meer over mij te weten…