30 Days Challenge

sep 15 2010

.:~Dag 26: Mijn angsten~:.

Angsten… Ik denk dat iedereen ze wel heeft. Alleen, je komt er soms pas op latere leeftijd achter dat je bepaalde angsten hebt of ineens hebt ontwikkeld.

Zo heb ik eigenlijk nooit echt angsten gehad voor hoogtes en engtes. Hoogtes kunnen me nog steeds niet interesseren, maar engtes zijn blijkbaar niet meer mijn favoriete ding. Voor mijn opleiding moeten we wel eens bindingsactiviteiten ondernemen. Zo ook het kruipen door een ‘duiker’, een rioolbuis. Prima, doen we wel even. Maar ik wil wel achteraan en niemand houdt me vast. Zo kroop ik dus een maand of wat geleden onder de snelweg door. Ok, het was niet prettig, maar ik kwam gewoon aan de andere zijde van de weg weer naar buiten en er was eigenlijk niets aan de hand.

Enkele weken later moesten we dit weer doen. Nu echter op school waar een riolenstelsel is nagebootst. Zelfde regeltje voor mij, ik wil achteraan en niemand houdt me vast. Het ging goed, we waren allemaal in de buis en onderweg naar de uitgang. Totdat ze achter mij een deksel op de ingang propten. Fout!!! Ik raakte lichtelijk in paniek en wist niet hoe snel ik moest kruipen/lopen. Ik heb dit dan ook duidelijk te verstaan gegeven aan de ca. 8 personen die voor me kropen/liepen. Hihi, je hebt nog nooit een groep mensen zo snel door een duiker zien vliegen…

Ach ja, gelukkig is dit niet dagelijkse kost en weet je eigenlijk ook van tevoren wel dat je er ook gewoon weer uit zult komen. Maar toch, niet prettig…

Door Serena • 30 Days Challenge, Serena vertelt • 3 • Tags: 30 Days Challenge

sep 14 2010

.:~Dag 25: De eerste keer~:.

De eerste keer… Maar welke? Ik heb in deze challenge al geschreven over mijn eerste kus, dus daar hoef ik het al niet meer over te hebben.

Alles wat je in je leven doet doe je ooit voor de eerste keer. De eerste keer in een auto rijden bijvoorbeeld. Ik had me er zo lang op verheugd dat ik rijles zou gaan krijgen en eindelijk niet meer afhankelijk zou zijn van anderen om op mijn plaats van bestemming aan te komen. Op 20 juli 1997 werd ik 18 jaar en laat dat nou net een zondag zijn. Gelukkig had ik een schat van een rijinstructeur die zo lief was om toch op zondag te gaan werken en mij te komen halen voor mijn eerste les. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Ik mocht alleen een beetje sturen en verder werd alles voor me gedaan. Gelukkig was het autorijden geen probleem voor mij en op 18 november 1997 mocht ik het roze papiertje al in mijn broekzak steken. Inmiddels heb ik er al vele duizenden kilometers opzitten en doe ik alles op de automatische piloot. Die eerste keer had ik nooit durven denken dat dat zo makkelijk zou gaan…

De eerste keer naar een concert. Helemaal geweldig!!! Ik zat nog in mijn bakvissentijd en ging op 28 maart 1994 met een klasgenootje naar Take That in de Ahoy in Rotterdam. Wat waren we trots dat we daar zonder ouders naar binnen mochten… Ik kan me het hele concert nog perfect herinneren. We hebben ons echt staan verbazen over de meiden die met de bosjes omvielen en werden weggedragen toen Take That het podium op liep. Zeker, het was heel gaaf om ze live te zien, maar om nu in katzwijm te vallen en hierdoor het concert te moeten missen? Nee, dan had je beter zoals ons boven op je stoel kunnen gaan staan en alle nummers keihard meebrullen…
Inmiddels heb ik vele concerten bijgewoond en diverse festivals. Ik probeer minimaal 1 keer per jaar een optreden of festival mee te pikken. Heerlijk om een beetje te staan dansen en lekker mee te zingen met bekende nummers. Volgende maand staat ‘The Night Of The Proms’ op de planning. Ga ik het griezeltje Boy George voor de eerste keer live zien…

Zo zijn er natuurlijk nog miljoenen dingen die je voor de eerste keer doet. Maar als ik die allemaal hier moet gaan beschrijven zou het een beetje een belachelijk lange log gaan worden. Deze dingen vond ik wel leuk om te beschrijven…

Dit is overigens ook de eerste keer dat ik aan een blogchallenge meedoe. En als ik heel eerlijk ben is het waarschijnlijk ook de laatste. Ik heb nu nog 5 dagen te gaan en inmiddels begint het echt een ‘verplichting’ te worden om iedere dag een blogje te moeten schrijven. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het bloggen erg leuk, maar 30 dagen achter elkaar is toch wel erg veel. Er zitten onderwerpen bij waar ik niet echt iets mee heb en dan is het toch wel erg moeilijk om er een verhaaltje uit te persen. Ach ja, nog 5 dagen en dan is het alweer teneinde en weten jullie echt een heel stuk meer over mij…

Door Serena • 30 Days Challenge, Serena vertelt • 5 • Tags: 30 Days Challenge

sep 13 2010

.:~Dag 24: Iets waarvan ik moet huilen~:.

Nou zeg, we gaan wel op en neer in deze challenge. Moet ik eerst vertellen wat me van streek maakt, mag ik daarna weer vertellen waar ik me beter door voel. Heb je dus eindelijk goede zin moet ik gaan vertellen waar ik van moet huilen. Nou ja zeg…

Eigenlijk heb ik al verteld waar ik van moet huilen. Als ik van streek raak dan kan ik de waterlanders meestal niet tegenhouden. Ik denk dat dat gewoon erbij hoort…

Buiten dat kan ik ook huilen bij een mooie film of een goed boek hoor. Als het ook maar een beetje zielig is, zit ik al snel met tranen in de ogen. :cry:

Ik kan echter ook huilen van kwaadheid. Ik vind het dan ontzettend ergerlijk dat er tranen komen dat ik zo mogelijk nog kwader kan worden.

Gelukkig is het niet alleen maar van verdriet dat de waterlanders op komen zetten. Ik ben dit jaar bij twee bruiloften geweest en tijdens het ja-woord had ik het ook moeilijk om het droog te houden.

Ach, ik ben gewoon een gevoelig persoontje…

Door Serena • 30 Days Challenge, Serena vertelt • 4 • Tags: 30 Days Challenge

sep 12 2010

.:~Dag 23: Iets waar ik me beter door voel~:.

Vandaag een iets vrolijker logje. Moest ik gisteren vertellen waardoor ik van streek raak, vandaag mag ik vertellen waar ik me beter door voel. Uiteraard doe ik dat weer middels een lijstje…

Ik voel me beter door:

een vrolijk muziekje
een leuke film
onverwachte uitjes met vrienden
een ibuprofen als ik ziek ben
leuke berichtjes van vrienden
het kopen van leuke spulletjes
een knuffel van een vriend of vriendin

Ik kan al gelukkig worden van hele kleine dingen. Ik ben snel tevreden en ik denk dat wel een goede eigenschap van mezelf is. Je kunt me al gelukkig maken met een reactie op dit blogje… :roll: